دفترِ من در وسطباد ورق می زندبرگی از آن می کَنَدنامِ تو در باغ هاوردِ زبان می شود .....باران و آن سال ها ... نوشته شده در شنبه ۷ مهر ۱۴۰۳ ساعت 12:7 توسط مــ ــهــ ــدی  |  یا ایّهَا العَزیز!هر روز بی تــــــوروز مباداست ...

ما پس زده ایمبا غمتدنیا را ......صَلّی اللهُ عَلَیک یا اَباعَبدالله نوشته شده در چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۴ ساعت 11:31 توسط مــ ــهــ ــدی  |  یا ایّهَا العَزیز!هر روز بی تــــــوروز مباداست ...

هجوم سهم یک احساساز رقص پرده ایدر انفعال آینهبا هیاهوی بادمیرساند دل رابه وقوف ترد رابطه هاو رقم می خوردخاطره ی مکرریدر ذهن روشن آینهو شعور ازلی باد .....هنوز هم چشمانم را می بندم و تصور می کنم ... نوشته شده در جمعه ۹ آبان ۱۴۰۴ ساعت 0:52 توسط مــ ــهــ ــدی  |  یا ایّهَا العَزیز!هر روز بی تــــــورو...

هنگامِ دفنم آمدی، بین جماعت دیدمت در حینِ تلقین، بغضِ تو، دارد تکانم می دهد ... . . . از خود عالمی بخواه و از عالم هیچ!

آدمی یک بار برای رسیدن به کسی دیر می کند؛ و بعد از آن دیگر برای رسیدن به هیچ کس، عجله ای نمی کند ... . .

وادیِ عشق بسی دور و دراز است ولی ... طی شود جادهٔ صد ساله به " آهی" گاهی! اقبال لاهوری

کاش این جا بودی؛ همین کنارِ خودم ... و من یادم میرفت که خسته ام، خرابم ... ویرانم ... . . بابا جان ...

تو همانی که چون نگاه کنی؛ اندوه از دل برود ... . . #دیوانه ها آدم به آدم فرق دارند! #امروز و ردّ یک نگاه ... شاید ...

من اگر می دانستم دنیا اینقدر شلوغ است نمی آمدم؛ صبر می کردم بعدها! آخر این همه راه آمدم دلم می خواست تنها تو را ببینم ... . . دلِ ما خوش بفریبی ...

با خیالِ تو هنوزم؛ مثلِ هر روز و همیشه هر شبِ حافظه یِ من، پُرِ تصـویرِ تو میشه ... . . تمامِ تصویرها ...

رفتمرفتمچهل سال بعد در بیابانیبه خیمه ای رسیدمتو آن جا بودی .....گناهِ منی بی گناهِ منی!که بارِ غمت مانده بر دوشم … + تاريخ چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۹ساعت 15:58 نويسنده مــ ــهــ ــدی | Let's block ads! (Why?)

چندی به جنون سر کن؛عقل دست و پا گیر است .....أَلسَّلامُ عَلى مَنْ جَعَلَ اللهُ الشّـِفآءَ فی تُرْبَتِهِ + تاريخ دوشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۹ساعت 1:57 نويسنده مــ ــهــ ــدی | Let's block ads! (Why?)

عقل پرسیدکه دشوارتر از مُردن چیست؟عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است .....دنیا غمِ تو نیست که نتوان از آن گذشت ... + تاريخ یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹ساعت 23:33 نويسنده مــ ــهــ ــدی | Let's block ads! (Why?)

زیر دِین چارده معصومم اما گردنمزیر دِین حضرت موسَیبنجعفر بیشترگردنم در زیر دِین آن امامی هست کهداده در ایران ما طوبای او بر، بیشتر .....مقلّبانه به قلبم، هوایِ تازه بنوشانمحوّلانه به حالم، اشاره کن به دعایی

تو اگر که نظرت با من مسکین باشد ...حیف باشد که دلم پیش توغمگین باشد!همه شهر به بیچارگی ام خندیدندپس چه خوبست سرم پیش تو پایین باشد!..مصلوبِ عشق، مثلِ مسیح ابن مریَمیمما اتفاقِ خوبِ نیُفتاده یِ هَمیم

مرا انداخت پشتِ گوش، مثل پیچِ موهایشمگر عاشق کشان دارند از این تبعید بالاتر ...؟!..یک قدم دورتر از توهوایَم ابری ست ...

درد دارد که خودت علتِ لبخند شویو دلتدر همه حالاتپر از غم باشد .....و هزاران کلام ناگفتهدر هجوم یادهابه یک آه بدل می شود ...

گفت: از دلتنگی بگو،گفتم:دلتنگی یعنیصدایِ محبوبت را بشنوی،روی برگردانیو کسی آنجا نباشد .....نگذار درد دل کنم و دردسر شود ...

من از تو به کسی نمی گویم،از چشمانم سرازیر می شوی .....زُلف بر باد مده ...

جهان اگر برپاست هنوزکسی، کسی را دوست دارد،اگر چه دیراگر چه دور ...!